Nog even en dan gaan we met de frituurpan en de oliebollenmix onder de arm op weg naar onze vrienden in Dauphin om fijn oliebollen te bakken op hun veranda. Top2000 aan, biertje erbij...experimenteren met rozijnen die geweld zijn in iets anders dan water.... wordt gezellig. Oliebollen bakken betekent ook vaak dat het einde van een jaar in zicht is en dus tijd voor reflectie op de voorbijgegane maanden.

Koud, snowshoeing, sneeuw, x-country skien, beren, Karin&Arjan&Sophie, Winnipeg, Rocky Mountains, werk, (o)pa & (o)ma op vakantie, coyotes, de Millions, warme zomer, Blue Lake, quadrijden, jachtvergunning, pelikanen, nieuwe baan, eekhoorns, geocaching, Child's Lake, RMNP, wandelen, Calgary, skidooing, facebook en skype, Martijn&Kelly&Jacobi, bbq-en, Lake Greyling, herten, hayride, school, Dauphin, de Kunickis, Banff, Nico&Marlies, Congres, Regina, Jan&Jantine&Anne, elanden, vissen, kamperen, grotegrijzeuil,ennogveelmeer.

Al met al een jaar met heel veel hoogtepunten, een jaar waarin we zoveel dingen hebben gedaan en gezien die we nooit hadden kunnen ervaren als we niet naar Manitoba waren vertrokken. Na bijna 20 maanden kunnen we wel met enige zekerheid zeggen dat we het erg prettig vinden om hier te wonen. Vandaar dat we ook verdere stappen hebben genomen en 2 dagen geleden onze aanvraag voor een permanente verblijfsvergunning de deur uit hebben gedaan. Eens zien hoe lang dat weer gaat duren...

Vanuit een vuurwerkvrij (zo fijn...) Dauphin een heel gelukkig Nieuw Jaar gewenst aan iedereen die deze site wel eens bezoekt!

Kerstavond 2011! Het waait hard, temperatuur +2, geen sneeuw... alleen nog een beetje regen en je zou zeggen dat we in Nederland zijn! Voorbereidingen voor het Kerstmaal zijn getroffen. Vanavond op zoek naar de stal in de Middle of Nowhere voor een Kerstborrel en hapje! En morgen Kerst met zijn 3tjes! Fijne dagen allemaal!

De titel veraadt het al… de tijd gaat snel. Althans zo voelt het. Vandaag en deze site zijn echter niet de tijd en plaats om een diepgaande filosophische verhandeling te houden aangaande het ervaren van het verstrijken der tijd, maar het voelt alsof de dagen voorbij vliegen.

Kerst is neergedaald in Dauphin. Mensen gaan zich wederom ernstig te buiten aan het versieren van huis en tuin met veelkleurige kerstverlichting. Er is namelijk ook dit jaar weer een wedstrijd voor het mooist versierde huis. Kosten nog moeite worden gespaard. Het is maar goed dat de (voornamelijk door waterkracht opgewekte) elektriciteit niet zo duur is in Manitoba.

Naast de versieringen is iedereen in de weer met de christmas shopping en de christmas baking. Weken van te voren wordt al begonnen met het bakken van de taarten, broden, koekjes etc. Er wordt geruild, weggegeven, verkocht en gekocht. Winkels zijn 24 uur per dag 7 dagen in de week open zodat iedereen de gelegenheid heeft op elk moment van de dag toe te geven aan impulsaankopen welke opgewekt worden door de overdaad aan reclame die via de verschillende media over je uitgestort worden. Tja, Kerst is naast een Christelijke feestdag ook verworden tot een belangrijk commercieel evenement. En daar kun je het mee eens zijn of niet, je kunt er tegen zijn er iets van vinden of het boycotten, maar hoe dan ook, er hangt een leuke sfeer op straat, in de verpleeghuizen, in de winkels... overal.
Gwendolynn is sinds een paar weken aan het schaatsen met de ‘Rising Stars’. Vorig jaar rond deze tijd kon ze net schaatsen en nu glijdt ze op 1 been over de ijsvloer en schaatst ze net zo makkelijk voor- als achteruit.  Geen idee hoe ze dat doet, maar ze heeft er plezier in en het houdt haar in beweging. Op school gaat nog steeds erg goed, haar rapport was wederom prachtig en ze zit goed in haar velletje!

We wachten nog steeds op sneeuw. Af en toe valt er wel wat, maar niet zoveel als vorig jaar. Er wordt zelfs al openlijk gespeculeerd over de mogelijkheid dat het geen ‘witte Kerst’ gaat worden dit jaar. Gisteren ben ik echter heerlijk wezen snowshoeen in het Park, op een half uurtje rijden van huis. En daar ligt toch wel een laagje van zo’n 30-50cm...

Vandaag op 12 december is het met het verjaren van JP en de anniversary van mijn ouders een soort van familiefeestdag in NL. Vanaf de Prairies uiteraard de hartelijke felicitaties!

Wie A zegt moet ook B zeggen. En zo reden we afgelopen zondag richting Winnipeg. Ik voor werk en de dames voor plezier... tja verschil moet er zijn. Terwijl ik met natte oksels en woordvindingsproblemen zat te stotteren tijdens mijn presentatie, lagen de dames in het zwembad, waren shoppen en bezochten het Children's Museum. Tja...verschil moet er zijn!

Het congres gaf een mooi overzicht van de innovatieprojecten die momenteel gaande zijn in Manitoba. En ik was blij met mijn presentatie de zorg voor de demente oudere in het spotlicht te plaatsen. Demente ouderen zijn helaas niet zo 'sexy' als borstvoedingsprojecten, chirurgische flowcharts en chemokuur verbeteringsprojecten. Jammer, want het worden er steeds meer en ze zullen een steeds groter deel van de beschikbare middelen in de zorg nodig zijn. Maar goed. De presentatie verliep prima en ik heb goede respons gekregen. Leuke contacten opgedaan en het MHRN programma op de kaart gezet.

Winnipeg is een flinke stad en wordt ook wel Winterpeg genoemd... 6 maanden per jaar is het er koud. Het kruispunt van Portage Avenue en Main Street wordt verondersteld het koudste kruispunt van Canada te zijn. Maar het is niet allemaal koud in Winnipeg. Met de terugkeer van de Winnipeg Jets is er weer NHL hockey in Winnipeg. Zeg maar de eredivisie van het hockey spelletje. Daarnaast zijn de Blue Bombers, de lokale Football club, dit jaar doorgedrongen tot de Grey Cup finale. Beide clubs kunnen zich verheugen in een grote schare fans die zich over het algemeen prima gedragen.

Wat ook lekker warm was, was het broodje kroket dat we bij de Bake Oven hebben gegeten alvorens weer huiswaarts te keren naar Dauphin. Tijdens de lunch nog even gezellig gekletst met de oprichter van de zaak. En vervolgens met een auto vol (zowaar een poffertjespan gescoord) levensbehoeften koers gezet naar de City of Sunshine.